Kwiatki

Oprócz wiązanek ślubnych typu bieder-meier i fantazyjna wykonuje się czasami bu­kiety innego rodzaju. Mogą to być tzw. wią­zanki angielskie, nazywane też spływający­mi, gdyż luźno ułożone kwiaty swobodnie spływają z miejsca związania, sięgając cza­sami nawet do kolan lub stóp panny młodej, naręcza kwiatów oraz koszyczki „szwedz­kie” - maleńkie koszyczki o wysokim pałą-czku z umocowaną w środku gąbką („oa-sis”) lub wilgotnym mchem i ułożoną w tym kompozycją (rys. 41).

Wygląd, a więc kształt, wielkość i barwy wyrobów bukieciarskich, uzależnione są od tradycji, zarówno narodowych, jak i lokal­nych, czyli regionalnych wdanym kraju. Opi­sane w tej książce wzory należy traktować jako propozycje, z których Czytelnik może skorzystać, wykonując np. wiązankę ślubną dokładnie według podanych zasad lub we­dle własnego pomysłu. W bukieciarstwie szczególnie cenna jest właśnie pomysło­wość, inwencja twórcza oraz wrażliwość na cechy otaczającego nas świata roślin.
Krzywa gałązka i dwa - trzy kwiaty mogą być już materiałem na piękną kompozycję (fot. 1). Jak widać, o atrakcyjności dekoracji kwiatowej nie decyduje obfitość materiału, ale umiejętność jego wykorzystania.
Niezwykle ważnym elementem kompozy­cji jest naczynie. Najodpowiedniejsze do na­szych mieszkań są naczynia proste, skrom­ne, o spokojnych barwach. Mogą to być np. zwykłe szklane prostopadłościany (fot. 2), proste szare dzbanki, szklane rury, kielichy, pucharki - bezbarwne lub jednolicie barwio­ne, białe gładkie miseczki ceramiczne itp. Bardzo trudno dobrać odpowiednie kwiaty do zdobionych wazonów czy naczyń krysz­tałowych. Ciekawe efekty natomiast można otrzymać, układając je w dzbanuszku do śmietanki, sosjerce czy prostym kubeczku. Niezbędna jest wielka wyobraźnia bukiecia-rza - amatora; musi on umieć dostrzec w materiale roślinnym i naczyniu te cechy, któ­re umożliwią połączenie ich w jedną harmo­nijną całość.